Het ei, het paard en de heling
Het is de vijfde driedaagse van mijn opleiding tot tempelpriesteres en op spontaan verzoek maken we kennis met een zuiveringsritueel met eieren als werkinstrument. Het is eeuwenoud. Onze facilitator Iris Pattyn leerde het op één van haar vele verre reizen van de traditionele Peruviaanse genezers en draagt deze kennis nu over aan ons. Ik ben uitgeláten. Sinds enkele jaren komt 'het ei' namelijk via verschillende wegen op mijn pad. Wat een hoogdag!
Al wist ik toen nog niet wat zou volgen..
***
Eens thuisgekomen schrijf ik de andere deelneemsters de volgende dag vol extatisch ongeloof een 'brief' via WhatsApp:
Zussen, ik heb iets prachtigs te delen. Alsof het zo moest zijn..
Deze ochtend vertoonde mijn paard de eerste en toenemende tekenen van koliek. Toch voelde ik dat ik de dierenarts niet moest bellen. Niet veel later vond mijn hond op z'n vijfde verjaardag de verborgen legplek van onze kippen - een overvloed aan eieren.
Jawel, ik paste bij mijn paard toe wat we dit weekend leerden: de rituele reiniging met een ei.
Na enige onrust liet ze haar gewicht leunen tegen de plekken die het ei aanraakten, gevolgd door samentrekkingen, gerommel, en dan lucht die ontsnapte. Vrijmaken. Liggen en rechtstaan. Zo ging het ongeveer een uurtje.
Zelfs de lammetjes van de buren kwamen kijken. Het was magisch.
***
Naar het einde toe wilde het ei naar haar hoofd toe gaan. Even stilhouden boven haar linkeroog, cirkelen op het voorhoofd, zakken via de neusrug richting de plek tussen haar neusvleugels die de aarde aanraakte. En dan.. Uit het niets.. Een luide hinnik..
Ik denk dat dit één van de mooiste dingen is die ik ooit heb meegemaakt.
***
Daarna zette ze zich recht en schudde zich uit. Simultaan gaf het ei weerstand en sloten we in dankbaarheid af. Het ei woog als lood en brandde bijna in mijn huid. In al het wegnemen, gaf het alles aan mijn paard.
Wauw-wauw-wauw.